ART :: The Social Experiment

Wanneer deze blogpost uitkomt, heeft het experiment al plaatsgevonden.
Omdat ik hou van rust in mijn hoofd, schrijf ik soms een week op voorhand.
Of soms gewoon wanneer ik de inspiratie op voel komen.
En deze gaat over een experiment op Social Media.

Het moet gewoon even van mijn hart, ik heb het gevoel dat sommige mensen het concept Social Media niet snappen.
Social media is – zoals vermeld in de naam – SOCIAAL.

Sociaal: so – ciaal [-‘ sjaal] 
1: in groepsverband, met soortgenoten leven, zich sociaal gedragen
2: maatschappelijk, de menselijke samenleving betreffend
3: gericht op maatschappelijke verbetering, op een evenwichtige verdeling van de welvaart en bevordering van het welzijn 

Vorige week postte ik een bepaald bericht: Dat ik heel selectief ben in mijn vriendschappen op Facebook, … (misschien heb je hem gelezen, bij mij of iemand anders gezien hij vaker circuleert op Facebook)
maar wie helemaal tot beneden doorlas, kreeg de ‘opdracht’ de post te kopieren en onderaan bij de reactie met 1 woord te omschrijven hoe we elkaar hebben leren kennen. Ikzelf las hem bij iemand die ik via Belgians in New York had leren kennen. Ik deed dus gewoon heel leuk (en sociaal) mee aan het experiment. Ik kopieerde de tekst en gaf in een reactie op zijn post aan hoe wij elkaar kenden.

Nu waren er enkele mensen die heel actief deelnamen aan het experiment op mijn pagina. Vrienden waarvan ik weet dat ze me volgen door dik en dun, in Belgie en in New York. En dat vond ik leuk om te lezen. Van sommigen had ik verwacht dat ze zouden reageren, anderen waren een verrassing. Maar die verrassing was zeker positief.

Als ik heel eerlijk ben, sluit ik mij volledig aan bij wat er in die tekst staat, omdat ik het leuk vind om mensen te volgen, te zien waar iedereen mee bezig is. Sinds ik verder weg ben van vrienden en familie is Facebook en Instagram zoveel belangrijker voor mij. Het geeft me het gevoel er toch ook bij te kunnen zijn, op die ene BBQ van vrienden, de verjaardag van mijn schoonbroer, …

Ikzelf post ook veel, op mijn Ann :: Actually pagina zelfs dagelijks een foto, een quote, … iets waar ik mensen mee wil inspireren, waar mensen van moeten lachen.
Als ik hier door de straten van New York loop, begin ik vaak spontaan te lachen om de dingen die ik zie. Soms is dat een reclamebord, soms een persoon, soms de kledij of haarkleur van iemand. Niet om die persoon uit te lachen, wel omdat ik het heerlijk vind dat mensen hier gewoon doen wat ze willen, zonder zich iets aan te trekken van wat de rest er van denkt. En dat wil ik dan delen, in de hoop dat ik er ook iemand anders mee kan doen lachen, vrolijk maken of inspireren.

En geen oordeel hebben over iemand, dat is ook sociaal zijn. 
De mogelijkheid zijn jezelf te kunnen uiten op een manier waar jij je goed bij voelt.
Maar ook iemand anders die mogelijkheid geven, zonder er direct een reactie op te moeten geven.

Inmiddels heb ik de post van mijn pagina gehaald. Ik heb er nooit iemand mee willen kwetsen, en ik ga zeker geen mensen ‘defrienden’ die niet hebben meegedaan aan het project. Wie het wou lezen, kon het lezen.

foto: Pinterest

3 Comments

  1. Oei per ongeluk enter… Hier dus een mening van de andere kant: is het niet socialer om voluit te kunnen schrijven of spreken dan in een woord? Ik zou niet reageren omwille van het fast food gehalte van dergelijke opdrachten maar lees liever je uitgeschreven mening 😉

    Like

    1. Hi Simon, Dank je wel voor je reactie. Misschien is 1 woord niet voldoende om de volledige lading te dekken dus in die zin deel ik ook zeker jouw mening. Thnx voor jouw toevoeging!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s